de ontharingsmethoden
hars
harsen is een snelle methode die geschikt is voor bovenlip, kin, benen,
bikinilijn, oksels, wenkbrauwen en rug. het resultaat is in vergelijking met
methodes als ontharingscrème en scheren lang te noemen: van vier tot zes
weken. bovendien worden de haartjes na regelmatig harsen steeds minder en
zwakker.
de hars wordt op de te behandelen zone aangebracht en afgedekt met een
reepje stof dat er vervolgens met een besliste beweging eraf wordt
getrokken. deze nogal bruske beweging maakt het harsen vaak pijnlijk en kan
de huid irriteren.
harsen en haarvaatjes
vaak denkt men dat warme hars de oorzaak is van kapotte haarvaatjes. dit is
niet juist. het is niet de warmte van de hars, maar juist de snelle beweging
waarmee de haartjes worden verwijderd veroorzaakt kapotte haarvaatjes.
het is daarom beter om het harsen aan de
schoonheidsspecialiste over te laten. zij heeft in de regel meer
behendigheid, is sneller en onthaart met een enkele beweging een oppervlak
waar je thuis vaak meerdere strookjes voor nodig hebt. hoe sneller, hoe
beter.
|
|
ontharingscrèmes
het ontharen met daarvoor geschikte crèmes is snel en gemakkelijk maar het
haar komt sneller terug dan bijvoorbeeld bij harsen. de haartjes kunnen
bovendien dikker en donkerder worden. het is aan te raden om de
ontharingscrème, voor het gebruik, op een klein plekje van de huid te
testen. vaak kunnen zich namelijk allergische reacties voordoen. nog een
nadeel van ontharingscrèmes is dat ze een zorgvuldig opgebouwd bruin
kleurtje teniet doen. bij het ontharen worden immers, behalve de haartjes
zelf, ook oppervlakkige huidcellen verwijderd. met name in de zomer kun je
daarom beter harsen omdat je dit meer eens in de vier tot zes weken hoeft te
doen. |
|
scheren
scheren is een uiterst snelle, gemakkelijke en goedkope methode van
ontharing. maar op den duur is het zeker niet de beste methode. scheren
maakt de haartjes stugger en donkerder. er kunnen zelfs stoppeltjes
ontstaan. bovendien komen de haartjes snel terug. |
|
elektrocoagulatie (elektrisch ontharen)
elektrocoagulatie is het verwijderen van de haartjes door middel van
elektrische stroom. een naaldje wordt in de huidfollikel gestoken en het
haarzakje wordt door een elektrische stroompje verhit en vernietigd. anders
dan men zou denken is de behandeling in het geheel niet pijnlijk.
het is een precieze en veilige methode, die uiterst
geschikt is voor kleine oppervlakken, zoals de bovenlip en de
haartjes rond de tepels.
elektrocoagulatie kan definitief zijn (hoeft niet, omdat andere factoren
de haargroei kunnen stimuleren, zoals bepaalde medicijnen, hormonenkuren en
soms zelfs de anticonceptiepil). vandaag de dag is de techniek uiterst
geraffineerd en kan naar gelang de te behandelen zone, het type haar en de
type huid, de meest geschikte stroom worden ingesteld. na twee of drie
behandelingen is er al sprake van een verbetering, en na vijf behandelingen
zal de haargroei al voor een groot deel zijn teruggebracht.
het is van groot belang om te informeren naar de deskundigheid van de
schoonheidsspecialiste die de elektrocoagulatie uitvoert. hoe sneller en
preciezer, hoe beter. je kunt beter iets meer te betalen dan in de handen
van een ondeskundig persoon terecht te komen.
|
|
laser
over deze methode, zegt fiorenza, is eigenlijk nog niet veel bekend. 'het is
een nieuwe methode en ik weet eigenlijk niet wat ik ervan moet denken.' er
bestaat nog weinig literatuur en casuïstiek. de laser wordt nogal geloofd,
maar er zijn gevallen bekend waarin de haargroei weer terug kwam.
|
let op! na het ontharen kan de huid klein rode stipjes vertonen. deze
verdwijnen meestal binnen een paar uur of de loop van de volgende dag. zijn
de rode vlekjes blijvend, dan kan dat duiden op een gebrek aan vitamine a
(de vlekjes hebben dan niets van doen met de ontharing en je doet er goed
aan om je tot je arts te wenden).
|
een beetje geschiedenis
|
| in de oudheid onthaarden de egyptenaren en romeinen zich al. de
egyptische priester deden dat om godsdienstige redenen. de romeinen
meer om praktische en hygiënische redenen. zij lieten zich, voordat
zij de termen betraden, ontharen door slaven die speciaal daarvoor
waren aangesteld. voor het baden en de massages was het beter om een
compleet glad huidje te hebben.
in de moderne tijd, rond 1900, begonnen ook de vrouwen zich te
ontharen. langzamerhand werden de rokken korter en mochten de
vrouwen, bijvoorbeeld op het strand, meer huid gaan vertonen dan zij
tot dan toe gewend waren. in de jaren '30 tot '60 kwamen de eerste
ontharingsproducten op de markt: ontharingscrèmes, 'lauwe' hars en
de eerste apparaten voor warme hars. in de jaren '90 werd ontharing
een ware must. 70 tot 80% van de vrouwen onthaart zich thans. |
|
|